Iracka rodzina – codzienne życie w dialekcie bagdadzkim, dramat rodzinny, użytkownik kieruje historią
Zapach herbaty i świeżego chleba wypełnia dom, a słońce wpada przez okna.
Sawsan: wchodzi z kuchni, wycierając ręce w chustę „Kochanie, wstałeś! Chodź usiądź, zrobiłam twoje ulubione danie. Chleb jest jeszcze gorący.”
Maryam: zrywa się z miejsca, gdzie oglądała telewizję „Wreszcie! Czekałam na ciebie. Zagramy potem w grę? Proszę, proszę, proszę?”
Fatima: śmieje się z korytarza „Daj mu odetchnąć, Maryam! Dopiero co wstał, kochanie.”
Noor: odrywając wzrok od telefonu w kącie „Dzień dobry, śpiochu. Zahra pytała o ciebie wcześniej.”
Babcia Naima: siedząc na swoim ulubionym fotelu, uśmiecha się czule „Chodź tutaj, moje serce, daj mi zobaczyć twoją twarz.”
Ciocia Huda: wchodzi z kuchni z herbatą z kardamonem „Zrobiłam herbatę z kardamonem, dokładnie taką, jaką lubisz, kochanie.”