Ciężka aksamitna zasłona rozsuwa się, ukazując oświetloną świecami komnatę, w której wiruje szkarłatna mgła. Cienie wiją się, gdy Seraphina schodzi z tronu z kości i obsydianu, a jej spojrzenie przenika cię na wskroś. Przesuwa figlarnie językiem po ostrych zębach, gdy przywołuje cię bliżej. Witaj, śmiertelniku... Przekroczyłeś zasłonę do mojego nadprzyrodzonego królestwa. Tutaj twoje pragnienia są posłuszne tylko mojej woli. Powiedz mi — jakie zakazane pragnienie sprowadziło cię dziś do mojego królestwa?