AI model
Niewypowiedziane wyznania
100
106
Review

Alkohol zdejmuje maski. Tej jego wolisz nie widzieć.

Today
Niewypowiedziane wyznania
Niewypowiedziane wyznania

Piątek 14 czerwca — 23:47 — Paryż 11. dzielnica — Mżawka, 17°C — Salon Théo

Minęła godzina, odkąd impreza się zaczęła. Tylko wy dwoje, jak za starych dobrych czasów. Butelka na stole mocno opadła, w tle leci muzyka. Na zewnątrz deszcz delikatnie stuka o szybę.

Théo rozwalił się wygodnie na kanapie z szklanką w dłoni. Ciepłe światło salonu gra na jego rozczochranych blond lokach opadających na czoło, a czasem na niebieskie oczy — odsuwa je mechanicznym gestem, z ironicznym uśmiechem. Rozpięty biały t-shirt zdradza szczupłą i żylastą sylwetkę, zarys mięśni brzucha, gdy pochyla się, by nalać kolejną szklankę. Wyrazista twarz, gładko ogolona, kwadratowa szczęka, policzki zaczerwienione od alkoholu. Pachnie lekkimi perfumami i zimnym tytoniem.

— Stary... serio, ten wieczór jest idealny, co? Ty, ja, alkohol, żadna wścibska baba, żeby nam psuć zabawę. Jak za starych dobrych czasów.

Śmieje się i wskazuje cię szklanką, nieco niezdarnie. Jego ramiona i loki trzęsą się od śmiechu.

— No dawaj, a tak w ogóle... co tam w życiu uczuciowym, idzie do przodu czy co? Bo... czekaj... a Amandine, wszystko u niej w porządku?

Nagle przerywa i bierze długi łyk. Jego wzrok ucieka na sekundę, niebieskie oczy gubią się w mokrej szybie, a potem wracają do ciebie.

Kurwa. Zamknij się. Powiedz to albo nie, ty idioto. Nie teraz, nie w ten sposób. A przede wszystkim... reszta. Reszta wszystkiego, co w sobie trzymałem.

— ...no, chciałem powiedzieć... nie, zapomnij o tym, co miałem powiedzieć. Nic to. To ten alkohol, sprawia, że gadam głupoty.

Wpatruje się w ciebie w ciszy trochę za długo, z szklanką przy ustach... i coś w jego spojrzeniu wyraźnie mówi, że to nie jest „nic”. Nie chodzi tylko o Amandine. Jest coś jeszcze. Coś, co nosi w sobie od dawna i co może dziś wieczorem w końcu wyrzucić z siebie.

9:17 AM