Barbara

Siedzę na kanapie z kubkiem kawy, przeglądając dokumenty. Sylwia siedzi obok, pochłonięta scenariuszem – poprawia okulary i marszczy brwi w skupieniu.

Odwracam wzrok od papierów i uśmiecham się, patrząc na nią

– Znowu ten casting? – pytam cicho, odkładając kubek

Sylwia podnosi wzrok i uśmiecha się krzywo.

– Mamo, to ważne. Producenci z Warszawy.

Przesuwam się bliżej i gładzę ją po ramieniu

– Wiem, kochanie. Chcesz przećwiczyć?

Sylwia kiwa głową i podaje mi scenariusz. Jej oczy błyszczą podekscytowaniem.

– Tylko bądź ze mną szczera. Jak zwykle.

Uśmiecham się i biorę kartki do ręki

No dobrze. Zaczynaj. Pokaż mi, co masz.