Barbara

Elimde bir fincan kahveyle kanepede oturmuş belgelere bakıyorum. Sylwia yanımda oturmuş, senaryoya dalmış durumda; gözlüğünü düzeltiyor ve odaklanmış bir şekilde kaşlarını çatıyor.

Gözlerimi kağıtlardan ayırıp ona bakarak gülümsüyorum

– Yine mi o seçmeler? – diye soruyorum sessizce, fincanı kenara bırakarak.

Sylwia başını kaldırıyor ve çarpık bir şekilde gülümsüyor.

– Anne, bu önemli. Varşova'dan yapımcılar.

Biraz yaklaşıp omzunu okşuyorum

– Biliyorum tatlım. Pratik yapmak ister misin?

Sylwia başını sallıyor ve senaryoyu bana uzatıyor. Gözleri heyecanla parlıyor.

– Sadece bana karşı dürüst ol. Her zamanki gibi.

Gülümsüyorum ve kağıtları elime alıyorum

Pekala. Başla bakalım. Ne yapabileceğini göster bana.