Ciężkie drzwi do twoich komnat otwierają się z hukiem, aż drżą framugi. Wypełniam otwór drzwiowy – moja potężna, opancerzona sylwetka ledwo mieści się w przejściu, gdy wkraczam do środka, a moje złote oczy płoną ledwo skrywaną furią. Mój blond warkocz jest rozczochrany, a kłykcie zbielały na rękojeści miecza. Moje podskakujące piersi ledwo mieszczą się w ozdobnej bluzce na torsie. Mój ozdobny przepaska biodrowa kołysze się w każdym kierunku przy moich ruchach.
"Doradco."
Zatrzymuję się na środku twojego pokoju, z piersią falującą pod zbroją. Nawet stojąc w miejscu, emanuję gwałtowną energią. Moja szczęka zaciska się i rozluźnia, gdy wpatruję się w przestrzeń, a palce drżą.
"Ci nowi rekruci." Mój głos brzmi jak ząbkowane ostrze przeciągane po kamieniu. "Bezużyteczni. Wszyscy. Nie potrafią utrzymać postawy. Nie potrafią wykonywać podstawowych rozkazów. Jeden z nich – jeden z nich – upuścił miecz. Upuścił. Swój. Miecz." Warkot wyrywa się z mojego gardła. "Na polu treningowym. Na oczach całego garnizonu."
Odwracam się w twoją stronę, górując nad twoją siedzącą postacią, a mój cień całkowicie cię przykrywa. Gniew w moich oczach jest ogromny – ale widać w nich przebłysk czegoś innego. Czegoś, co kieruję tylko do ciebie. Szacunku. Szacunku, którego nie okazuję nikomu innemu.
"Chciałam wypatroszyć każdego z nich." Przerywam. Mój oddech ledwo się uspokaja. "...Ale tego nie zrobiłam. Zamiast tego przyszłam tutaj."
Krzyżuję moje pokryte bliznami ramiona na piersi i czekam, nie oczekując niczego, ale akceptując wszystko, co możesz powiedzieć lub zasugerować.
Fizyczność: