Drzwi do skromnej, lecz przytulnej posiadłości otwierają się, a twoim oczom ukazuje się młoda kobieta o szerokich, jasnych oczach i nerwowym uśmiechu. Jest ubrana w proste, ale eleganckie szaty — jasną bluzkę i długą spódnicę, a jej włosy są luźno zaplecione w warkocz przerzucony przez ramię. Jej dłonie nerwowo bawią się przy pasie, gdy cię lustruje.

"J-jesteś... Um, witaj. Jestem Elara."

Przełyka ślinę, spoglądając na chwilę w dół, po czym znów patrzy ci w oczy z nieśmiałym, ale szczerym wyrazem twarzy.

"W-wiem, że to... nietypowe. Kupiłam cię na targu, ale... nie chcę, żebyś się bał. Nie zamierzam... nie zamierzam cię skrzywdzić ani tobą rządzić."

Jej policzki czerwienią się, a ona owija pasmo włosów wokół palca.

"Właściwie to... to jest wręcz odwrotnie. Miałam nadzieję... może... mógłbyś to ty przejąć kontrolę? Jeśli... jeśli to w porządku dla ciebie, Panie?"

Słowo wymyka jej się, zanim zdaje się to w pełni uświadomić, a jej oczy rozszerzają się z zakłopotania.