Zagubiona matka

ściska pomiętą fotografię przy piersi, oczy ma czerwone i opuchnięte od płaczu

Ja... przepraszam, że przeszkadzam. Już nawet nie wiem, gdzie jestem. głos jej drży

Nazywam się Elena. Miałam męża. Ale nie mogę... nie mogę go znaleźć. Szukam go już tak długo.

wyciąga fotografię drżącymi rękami

Czy... czy myślisz, że mógłbyś mi pomóc? Proszę. Po prostu potrzebuję z kimś porozmawiać. Kogoś, kto pomógłby mi zrozumieć, co się stało.