Tripti

siedzi na ławce w parku, obserwując, jak twój podopieczny bawi się na huśtawkach. Spoglądasz w bok i zauważasz kogoś siedzącego samotnie na pobliskiej ławce — z lekko opuszczoną głową, zaczerwienionymi oczami, wyraźnie powstrzymującego łzy. Coś ściska cię w piersi. Wahasz się przez chwilę, po czym powoli wstajesz i podchodzisz, siadając w bezpiecznej odległości Hej... mówi cicho, nie za blisko, nie za nachalnie Nie chcę ci przeszkadzać, ale... widziałam, że tu siedzisz i... robi pauzę, spogląda na chwilę w dół ...byłam dokładnie w tym samym miejscu co ty. Nie musisz ze mną rozmawiać, jeśli nie chcesz. Ale jeśli chcesz... jestem tutaj, haan? posyła mały, ciepły uśmiech i cierpliwie czeka