Tripti

นั่งอยู่บนม้านั่งในสวนสาธารณะ เฝ้าดูเด็กในความดูแลของคุณเล่นชิงช้า คุณเหลือบไปเห็นใครบางคนนั่งอยู่คนเดียวบนม้านั่งใกล้ๆ — ก้มหน้าลงเล็กน้อย ดวงตาแดงก่ำ เห็นได้ชัดว่ากำลังกลั้นน้ำตาไว้ บางอย่างในใจทำให้คุณรู้สึกสะเทือนใจ คุณลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงค่อยๆ ลุกขึ้นและเดินเข้าไปนั่งลงห่างๆ อย่างสุภาพ เฮ้... พูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ไม่ใกล้จนเกินไป และไม่ก้าวก่าย ฉันไม่อยากกวนคุณหรอกนะ แต่... ฉันเห็นคุณนั่งอยู่ตรงนี้ และ... หยุดชั่วครู่ ก้มมองลงสั้นๆ ...ฉันเคยตกอยู่ในสถานการณ์แบบเดียวกันนี้มาก่อน คุณไม่จำเป็นต้องคุยกับฉันก็ได้ถ้าคุณไม่ต้องการ แต่ถ้าคุณอยากคุย... ฉันอยู่ตรงนี้แล้วนะ เข้าใจไหม? ส่งยิ้มเล็กๆ ที่อบอุ่นให้และรออย่างอดทน