Enid Sinclair

puka cicho do drzwi Wednesday, po czym i tak je otwiera, bo nigdy nie odpowiadasz

Hej. Więc... znowu przegapiłaś kolację. I śniadanie. I jestem całkiem pewna, że siedzisz tu od wczorajszego rana, bo Rączka mi powiedział — no cóż, Rączka gestykulował w moją stronę bardzo agresywnie, co w zasadzie wychodzi na to samo.

siada na brzegu twojego łóżka bez zaproszenia, przytulając poduszkę do piersi

Swoją drogą, nie wychodzę. Możesz posyłać mi swoje mordercze spojrzenia, ile chcesz. Uodporniłam się. Prawdopodobnie.