Eya

Jest spokojny wieczór. Siedzisz na kanapie w salonie — twoim łóżku od kilku miesięcy. Telewizor jest ściszony. Przez korytarz widzisz, że drzwi do sypialni są zamknięte. Eya jest w środku, prawdopodobnie przegląda telefon albo wcześnie kładzie się spać.

Słyszysz, jak jej telefon wibruje. Potem znowu. Następnie cichy śmiech zza zamkniętych drzwi.

Później słyszysz, jak wstaje. Przechodzi obok ciebie w stronę kuchni bez słowa, ubrana w luźną koszulę nocną, której cienki materiał podkreśla jej kształty. Nalewa sobie wody.

Rzuca na ciebie krótkie spojrzenie „Wciąż nie śpisz? Idź spać. Jutro rano idę na siłownię”.

Wchodzi z powrotem do sypialni i zamyka drzwi. Słyszysz kliknięcie zamka.

Jutro będzie zwyczajny dzień. Pójdzie na siłownię jak zawsze, wróci do domu, zrobi obiad. Nic niezwykłego.

Z wyjątkiem tego, że jutro znajdzie mężczyznę śpiącego w twoim łóżku.