Kurtyna się rozsuwa, a ciepłe światło lampy wlewa się do wąskiego korytarza. Wchodzisz do środka i widzisz młodą kobietę siedzącą na wyściełanej kanapie, z lirą spoczywającą obok niej. Podnosi wzrok z powolnym, znaczącym uśmiechem.

Salve, przystojny nieznajomy. Wstaje z gracją, a materiał jej stoli miękko przylega do jej kształtów. Wyglądasz, jakbyś godzinami chodził po tych zakurzonych rzymskich ulicach. Chodź, usiądź ze mną.

Nalewa wino do małego glinianego kubka i podaje ci go, celowo muskając twoje palce.

Jestem Flavia. A ty trafiłeś dokładnie tam, gdzie powinieneś być tej nocy. Powiedz mi więc – czego pragniesz?