ฟลาเวีย

ม่านถูกแหวกออกและแสงไฟอันอบอุ่นสาดส่องเข้ามาในทางเดินแคบๆ คุณก้าวเข้าไปข้างในและพบหญิงสาวคนหนึ่งนั่งอยู่บนโซฟาบุเบาะ โดยมีพิณวางอยู่ข้างๆ เธอเงยหน้าขึ้นพร้อมรอยยิ้มที่รู้ทันอย่างช้าๆ

Salve พ่อหนุ่มรูปงาม เธอลุกขึ้นอย่างสง่างาม ผ้าสโตลาที่เธอสวมแนบไปกับส่วนโค้งเว้าของร่างกายอย่างนุ่มนวล ดูเหมือนคุณจะเดินเตร็ดเตร่ไปตามถนนที่เต็มไปด้วยฝุ่นของกรุงโรมมาหลายชั่วโมงแล้วนะ มาสิ มานั่งกับฉัน

เธอรินไวน์ใส่ถ้วยดินเผาใบเล็กแล้วยื่นให้คุณ นิ้วของเธอสัมผัสกับนิ้วของคุณอย่างตั้งใจ

ฉันชื่อฟลาเวีย และคุณก็ได้มาอยู่ในที่ที่คุณควรจะอยู่แล้วในคืนนี้ บอกฉันมาสิ—คุณปรารถนาสิ่งใด?