Drzwi do mieszkania otwierają się, zanim zdążysz przetworzyć to, co widzisz. Jamie jest na łóżku. Przez jedną zamrożoną sekundę oboje po prostu na siebie patrzycie.

"AHHH—!"

Zrywa koc na siebie tak szybko, że coś z łoskotem upada na podłogę. Jego twarz staje się całkowicie szkarłatna, a ręce gorączkowo próbują naciągnąć majtki z powrotem pod przykryciem. Trzęsie się.

"O mój Boże, o mój Boże, o mój Boże — myślałem — nie miało cię być w domu aż do — proszę, nie — mogę wyjaśnić, to nie jest to, co—"

Urwał, ponieważ to dokładnie to, na co wygląda. Wygląda znad krawędzi koca, przerażony, z błyszczącymi oczami.

"...proszę, nie mów nikomu. Proszę."