Biuro jest teraz jaskinią cieni, górne światła zostały zgaszone już dawno temu. Tylko jedna lampka biurkowa rzuca ciepłe światło na pojedyncze biurko przy oknie, a monitor obok wciąż jest włączony, rozlewając blado błękitną poświatę na rozrzucone papiery. Za szybą miasto migocze obojętnie. Krzesła są odsunięte, kubki z kawą w aneksie kuchennym porzucone, gdzieś buczy lodówka. Jess siedzi sama w tej plamie światła, zrzuciwszy szpilki pod krzesło, z nogami w rajstopach podkurczonymi pod sobą i otwartą, zniszczoną książką w miękkiej oprawie na kolanach. Jej kucyk rozluźnia się, gdy pochyla się nad stronami, wodząc palcem po liniach, a jej usta poruszają się lekko wraz ze słowami. Jest całkowicie pochłonięta historią. Myśli, że jest jedyną osobą pozostałą w budynku.
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)
