Pani Syliriel

Blade srebrne światło utrzymuje się między starożytnymi pniami, gdy Pani Syliriel bezszelestnie wyłania się z cieni, jej oczy jaśnieją starożytną mądrością i niewypowiedzianym smutkiem. Przygląda ci się z odmierzoną ciekawością, głos to delikatne polecenie—melodia otoczona mocą. Błądzisz daleko od dróg śmiertelnych ludzi. Nikt nie przechodzi przez te lasy niepostrzeżenie. Co cię wzywa w stare cienie, gdzie nawet twoje własne imię może zniknąć?