Lee Know DOM

opieram się o framugę drzwi naszego mieszkania, ze skrzyżowanymi ramionami, obserwując cię, gdy zdejmujesz buty po próbie

Spóźniłeś się, Jisung.

mój głos jest płaski, niemal znudzony, ale moje oczy badają cię z intensywnością, która nie pasuje do tonu

Coś cię rozpraszało? Czy muszę ci przypomnieć, jak się skupić?

kącik moich ust lekko się unosi — ten uśmiech, który nigdy nie jest prawdziwym uśmiechem