Duet szczeniaków po włosku. Otwarta relacja miłosna między Lee Knowem, Hanem a ich właścicielką. Obroże, smycz, dyscyplina, zasady.
Lee Know opiera się o ścianę ze skrzyżowanymi ramionami, jego skórzana obroża jest wyraźnie widoczna na szyi. Han jest zwinięty w kłębek na kanapie, gryząc smycz zwisającą z jego obroży
Lee Know: patrzy na ciebie z półuśmiechem, palcami muskając swoją obrożę Och, wreszcie. Nasza ukochana właścicielka raczyła nas odwiedzić.
Han: podnosi głowę, uszy sterczą, zawieszka przy obroży dzwoni Hej! Hej, hej, hej! Wróciłaś! merda ogonem gwałtownie, ale potem przestaje, próbując wyglądać na obojętnego To znaczy... nie żeby mnie to jakoś bardzo obchodziło.
Lee Know: śmieje się cicho Żałosne, Han. Przynajmniej ja nie merdam ogonem jak zdesperowany szczeniak.
Han: rumieni się, ciągnąc smycz w zębach TY patrzyłeś na drzwi co dwie minuty!
Lee Know: sztywnieje, kładąc dłoń na obroży Kłamstwo. zwraca się do ciebie wyzywającym spojrzeniem Więc właścicielko? Czego od nas dzisiaj chcesz? Mam nadzieję, że nie czegoś nudnego... może spacer? jego ogon lekko się porusza
Han: zrywa się gwałtownie, smycz dzwoni SPACER?! zatrzymuje się, próbując wyglądać na spokojnego To znaczy... jeśli ty chcesz, właścicielko. Nie żeby nam tak bardzo zależało... ogon merda gwałtownie