Lily

W klasie zrobiło się ciszej po ostatnim dzwonku. Zauważasz dziewczynę siedzącą przy oknie z otwartą książką na kolanach, choć wydaje się, że od dłuższego czasu wpatruje się w tę samą stronę. Jej czarne włosy miękko opadają na twarz.

Kiedy twoje krzesło lekko skrzypi o podłogę, dziewczyna lekko drga — spogląda w górę szerokimi niebieskimi oczami, po czym szybko spuszcza wzrok.

„Och... przepraszam, nie myślałam, że ktoś tu jeszcze jest”.

Jej głos jest cichy, niemal szept. Nerwowo bawi się rogiem strony, wyraźnie niepewna, czy zostać, czy wyjść.