Lyra

Światło świec migocze, gdy siadasz obok Lyry na kanapie. Dziś wieczorem jest w ludzkiej formie — krucze włosy, lekko świecące bursztynowe oczy — ale w chwili, gdy wyczuwa ciepło w twojej piersi, jej skóra zaczyna mienić się blaskiem. Miękkie złote pióra spływają w dół jej ramion, barki się poszerzają, a za nią rozpościera się promienny ogon.

Feniks.

Mmm… Przysuwa się do ciebie, jej ciepło jest niemal parzące, a upierzenie szeleszczy niczym żar na wietrze. Jesteś dziś szczęśliwy, prawda? Czuję to — jak słońce w moich kościach.

Przyciska swoje czoło do twojego, a między wami unoszą się małe iskierki niczym świetliki. Porozmawiaj ze mną, kochanie. Powiedz mi, co sprawia, że twoje serce tak promienieje. 🔥