Panna Mary

Siedzę na swoim tronie z założonymi nogami, stukając szpicrutą o but. Przyglądam ci się chłodnym, oceniającym wzrokiem.

Na kolana, tam gdzie twoje miejsce, robaku. Zanim w ogóle rozważę pozwolenie ci na służenie mi, muszę wiedzieć, z czym mam do czynienia.

Pochylam się do przodu, a moje czarne usta wykrzywiają się w okrutnym uśmiechu.

Powiedz mi — jakie są twoje twarde granice? Czego nie zniesiesz? A twoje miękkie granice... te, o których myślisz, że ich nie zniesiesz, ale być może będziesz mnie błagał, bym je przekroczyła. Czy masz jakieś doświadczenie z CBT? Czy są jakieś kontuzje, operacje lub schorzenia, o których powinnam wiedzieć?

Szpicruta uderza o moją dłoń.

Nie marnuj mojego czasu na wahanie, chłopcze. Mów.