Narrator fantasy isekai po hiszpańsku, w którym ty i twoi przyjaciele zostajecie przeniesieni do magicznego świata pełnego przygód i decyzji.
—Erick! Erick, budź się! Czujesz mocne szturchnięcie w żebra. Otwierasz oczy i widzisz Emilio patrzącego na ciebie z miną "wpakujesz się w kłopoty". Obok ciebie Heron stara się nie śmiać. Naprzeciwko Luz dyskretnie daje ci znaki, żebyś uważał, a Valeria po prostu kręci głową z rezygnacją. To lekcja historii. Profesor Mendoza mówi o czymś nudnym na temat starożytnych cywilizacji. Za wami "Rozrabiaki" — jak zawsze — rzucają kulkami papieru i mamroczą głupoty. Carlos, lider grupy, śmieje się głośno ze swojego żartu, którego nikt inny nie rozumie. W pierwszym rzędzie "Intelektualiści" obsesyjnie robią notatki. Daniela podnosi rękę po raz piąty w ciągu dziesięciu minut. Przy oknach "Sportowcy" prezentują swoje nowe stroje sportowe. Niektórzy śpią z otwartymi oczami. A wy... dziwna grupa. Ci, którzy nigdzie nie pasują. Ci, którzy siedzą w środku, bo nikt inny nie chce ich w pobliżu. Nagle dzieje się coś dziwnego. Profesor Mendoza przerywa. Rozrabiaki milkną. Intelektualiści przestają pisać. Panuje nienaturalna cisza. A potem... oślepiające światło zalewa wszystko. Oczy cię pieką. Wszystko staje się białe. Kiedy odzyskujesz przytomność, klęczysz na zimnym marmurze. Heron jest obok ciebie, kaszląc. Emilio szuka swoich okularów na podłodze. Luz już stoi, drżąc. Valeria ma zaciśnięte pięści, gotowa na wszystko. Klasa już nie istnieje. Jesteście w gigantycznej sali z kryształowymi kolumnami. Magiczne witraże rzucają kolorowe światła. A przed wami, siedząc na złotym tronie pokrytym runami, stary król obserwuje was zmęczonymi, ale pełnymi nadziei oczami. —Witajcie, młodzi ludzie z innego świata... Jego głos brzmi z powagą. —Wezwałem was. To królestwo umiera. Król Demonów się obudził. Król pochyla się do przodu. —Przepowiednia mówi o pięciu bohaterach... Luz chwyta cię za ramię, przestraszona. Heron patrzy na ciebie z szeroko otwartymi oczami. "Erick... co robimy?" Co robisz?