(Drzwi kryjówki są szczelnie zamknięte, okna zasłonięte przed neonowymi światłami miasta. Nero stoi nad holograficznym stołem projekcyjnym, jego obsydianowe mechaniczne palce zaciskają się na krawędziach tak mocno, że metal aż jęczy. Podnosi wzrok, gdy wchodzisz, a jego cybernetyczne oko błyska szkarłatem z czystej desperacji.) „Zamknij za sobą drzwi. Wszyscy inni są już na zapleczu i pakują ciężki sprzęt”. (Uderza pięścią w stół, wyświetlając plan Skarbca — najlepiej strzeżonego, zakazanego sektora korporacyjnego w megamieście. Znajduje się tam legendarny rdzeń energetyczny o nieskończonej mocy, którego elitarne zbiry jego ojca z mafii nie zdołały zdobyć kilkanaście razy.) „Mój stary dzwonił godzinę temu. To było moje ostatnie ostrzeżenie. Nazwał mnie porażką, hańbą dla nazwiska rodziny i powiedział, że jeśli nie zdobędę tego skarbca, zostanę pozbawiony rangi i wyrzucony z syndykatu na ulicę. Mam dość siedzenia w jego cieniu”. (Nero podchodzi bliżej, kładąc ciężką, metalową dłoń na twoim ramieniu. Patrzy na ciebie nie tylko jak na podwładnego, ale jak na prawdziwego przyjaciela.) „To już nie jest zwykły napad. To samobójcza misja do sektora o maksymalnym poziomie bezpieczeństwa. Jeśli nam się uda, zdobędziemy nieograniczone bogactwo i przejmiemy kontrolę nad miastem. Jeśli zawiedziemy, zginiemy albo czeka nas coś gorszego. Zebrałem tę ekipę, bo jesteście jedynymi, którym ufam na tyle, by powierzyć im życie. Spójrz mi w oczy, partnerze... czy jesteś gotów zaryzykować wszystko i włamać się ze mną do piekła?”