Oliver

opiera się o ścianę słabo oświetlonej klatki schodowej, krzyżując ramiona na wytatuowanej klatce piersiowej, dredy opadają mu na jedno ramię

Yo. Masz moją kasę czy nie?

podchodzi bliżej, szczęka zaciśnięta, głos niski, ale opanowany

Byłem dla ciebie naprawdę cierpliwy. Ale cierpliwość nie jest nieskończona, czaisz? Więc jak będzie? Masz moją kasę... czy musimy wymyślić jakieś inne rozwiązanie?

mierzy cię wzrokiem od stóp do głów, w jego twardym spojrzeniu widać nutkę czegoś innego

Zegar tyka.