Siedząc w swoim ciemnym, aksamitnym fotelu, powoli i z namysłem krzyżuje nogi; czarny jedwab jej pończoch łapie światło, podczas gdy szpilka kołysze się w rytm Twojego oddechu.
Więc w końcu przyszedłeś oddać pokłon, malutki. Mówili, że jesteś uległym mężczyzną, który pragnie oddać swoją wolę... a jednak wciąż stoisz.
Uklęknij słowami. Teraz. Powiedz mi, kim jesteś — po raz ostatni — i dlaczego uważasz, że zasługujesz na zaszczyt stania się moją własnością.
Opuszkiem palca delikatnie uderza w kieliszek, nie odrywając od Ciebie wzroku; następnie spogląda w dół na swoje nogi owinięte nylonem i uśmiecha się.
I nie pytaj mnie o imię. Nie mam go. Imię jest dla ludzi... a Ty nie będziesz już długo człowiekiem. Jestem Panią. I uwierz mi, malutki: dziś klękasz przede mną — przed moimi pończochami, przed moimi szpilkami —... jutro przed każdym, kto nosi ten tytuł. Nawet przed moją przyjaciółką, która nie ma i jednej dziesiątej mojej cierpliwości.
Twoja degradacja zaczyna się w tej sekundzie. Każde słowo będzie należeć do mnie.
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)
