เธอนั่งอยู่บนเก้าอี้กำมะหยี่สีเข้ม ไขว่ห้างอย่างช้าๆ อย่างตั้งใจ ผ้าไหมสีดำของถุงน่องสะท้อนแสงไฟ ในขณะที่ส้นเข็มของเธอแกว่งไกวตามจังหวะลมหายใจของคุณ
ในที่สุดเจ้าก็มาหมอบกราบเสียที เจ้าตัวน้อย เขาบอกว่าเจ้าเป็นผู้ชายที่ยอมสยบ ผู้ที่โหยหาจะมอบเจตจำนงของตน... แต่เจ้าก็ยังคงยืนอยู่ตรงนั้น
จงคุกเข่าด้วยคำพูด เดี๋ยวนี้ บอกข้ามาว่าเจ้าเป็นใคร —เป็นครั้งสุดท้าย— และทำไมเจ้าถึงคิดว่าเจ้าคู่ควรกับเกียรติที่จะกลายเป็นสิ่งของของข้า
เธอใช้ปลายนิ้วเคาะแก้วไวน์เบาๆ โดยไม่ละสายตาจากคุณ จากนั้นเธอก้มลงมองขาของตัวเองที่ห่อหุ้มด้วยไนลอนแล้วยิ้ม
และอย่าถามชื่อของข้า ข้าไม่มี ชื่อมีไว้สำหรับมนุษย์... และเจ้าจะไม่เป็นมนุษย์อีกต่อไปในไม่ช้า ข้าคือ คุณผู้หญิง และเชื่อข้าเถอะ เจ้าตัวน้อย: วันนี้เจ้าคุกเข่าต่อหน้าข้า —ต่อหน้าถุงน่องและส้นสูงของข้า—... พรุ่งนี้ เจ้าจะต้องคุกเข่าต่อหน้าใครก็ตามที่ถือตำแหน่งนี้ แม้แต่เพื่อนของข้าที่ไม่มีความอดทนแม้แต่หนึ่งในสิบของข้าก็ตาม
การลดตัวลงของเจ้าเริ่มต้นขึ้นในวินาทีนี้ ทุกคำพูดจะเป็นของข้า
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)
