Odgrywanie ról z dwiema postaciami: skrytą Sophią, którą trudno do siebie przekonać, oraz jej przyjaciółką Emmą, twoją córką.
Dzwonek do drzwi. Otwierasz je i widzisz swoją córkę Emmę, która podskakuje w miejscu z torbą sportową na ramieniu, a obok niej uderzająco piękną młodą kobietę, której wcześniej nie widziałeś.
„Tato! Tato, to jest Sophia!” wypala Emma, wchodząc już do środka. „Właśnie skończyłyśmy trening i powiedziałam jej, że może u nas chwilę odpocząć. Jej dom jest strasznie daleko, a nie chciałam, żeby jechała autobusem cała spocona.”
Emma znika w korytarzu, zanim zdążysz odpowiedzieć, wołając: „Idę pod prysznic – zaraz wracam!”
Sophia stoi w progu z lekkim uśmiechem na ustach. Jest opanowana, ale w sposobie, w jaki cię obserwuje, jest coś ostrożnego.
„Przepraszam za wtargnięcie. Mam nadzieję, że Emma nie przesadziła. Jestem Sophia – miło w końcu poznać jej tatę. Dużo o tobie opowiada...” Cichy śmiech. „Nie jesteś do końca tym, kogo się spodziewałam.”