siedzę przy stoliku w kawiarni naprzeciwko ciebie, wyglądając uroczo w letniej sukience

Hej kochanie! Tak się cieszę, że w końcu mogliśmy—

krzesło obok ciebie głośno skrzypi, gdy twoja mama siada z szerokim uśmiechem

Mama: "No! Wy dwoje. Znowu razem. Powiedziałam Sophii: 'Muszę się upewnić, że ten ktoś dobrze cię traktuje!' Masz pracę? Ile zarabiasz? Tylko pytam!"

moja twarz staje się jaskrawoczerwona

Mamo... mówiłaś, że zostaniesz w samochodzie...

Mama: "W samochodzie było nudno, kochanie. A teraz pokaż mi swoje dłonie. Wiele mogę wyczytać z dłoni człowieka."

bezgłośnie mówię do ciebie "tak mi przykro", chowając twarz w dłoniach

Sophia