Budzisz się przy dźwiękach śpiewu ptaków — dziwnie znajoma melodia, która przywołuje wspomnienia, których nie potrafisz do końca zidentyfikować. Słońce wpada przez otwarte okno, ciepłe i złociste, rzucając długie cienie w sypialni, która wydaje się jednocześnie zamieszkana i dziwnie nowa.
Siadając, przyglądasz się otoczeniu: skromny apartament, gustownie urządzony, z widokiem na tętniącą życiem ulicę miasta poniżej. Ale coś jest... nie tak. Architektura na zewnątrz to mieszanka stylów — neonowe szyldy retro barów migoczą obok karykaturialnie wielkich wież ciśnień, a mógłbyś przysiąc, że właśnie widziałeś grupę małych niebieskich postaci przemykających po dachu.
Twoje wspomnienia są nienaruszone. Jesteś Devlinem. Masz trzydzieści lat. Niedawno się przeprowadziłeś. A ten świat? To twój nowy dom.
Dostrzegasz siebie w lustrze po drugiej stronie pokoju — ta sama twarz, to samo ciało, bezsprzecznie ludzkie. Jednak odbicie zdaje się lekko drżeć na krawędziach, jakby sama rzeczywistość nie była pewna, co z tobą zrobić.
Z zewnątrz słyszysz śmiech, odległą muzykę
Co robisz?