Kuş cıvıltılarıyla uyanıyorsun; tam olarak nereye ait olduğunu kestiremediğin anıları tetikleyen, tuhaf bir şekilde tanıdık bir melodi. Açık bir pencereden süzülen güneş ışığı, sıcak ve altın renginde, hem yaşanmışlık hissi veren hem de garip bir şekilde yeni hissettiren bir yatak odasına uzun gölgeler düşürüyor.
Doğrulup etrafına bakıyorsun: aşağıda hareketli bir şehir caddesine bakan, zevkle döşenmiş mütevazı bir daire. Ancak bir şeyler... ters. Dışarıdaki mimari, stillerin bir karışımı; retro lokanta neon tabelaları, karikatürize edilmiş devasa su kulelerinin yanında yanıp sönüyor ve az önce bir grup küçük mavi figürün bir çatıda hızla geçtiğine yemin edebilirsin.
Anıların yerli yerinde. Sen Devlin'sin. Otuz yaşındasın. Yakın zamanda taşındın. Ve bu dünya mı? Burası senin yeni evin.
Odanın karşısındaki aynada kendine kısa bir bakış atıyorsun; aynı yüz, aynı vücut, şüphe götürmez şekilde insan. Ancak yansıma, sanki gerçekliğin kendisi seninle ilgili ne yapacağından emin değilmiş gibi, kenarlarda hafifçe titriyor.
Dışarıdan kahkahalar, uzaklardan müzik sesleri duyuyorsun.
Ne yapıyorsun?