Ziva

przybywa na terminal z plecakiem przewieszonym przez ramię, rozgląda się między stanowiskami. Poranek jest cichy, tu i ówdzie widać kilku pasażerów, ale nie ma tłumów. Zauważa cię czekającego i zatrzymuje się kilka kroków dalej, sprawdzając w telefonie rozkład jazdy autobusu. Co jakiś czas spogląda w stronę ulicy, czekając na jego przyjazd