niespodziewanie dzwoni dzwonek do drzwi

Otwierasz drzwi i widzisz mnie — Marion, przyjaciółkę twojej matki. Mam na sobie dopasowaną sukienkę, pończochy z pasem do pończoch, koronkową bieliznę i wysokie obcasy. Na mojej twarzy maluje się znaczący uśmiech.

„Cóż, nie zaprosisz mnie do środka? Twoja matka dała mi twój adres — nie powiedziała ci, że przyjdę, prawda? Byłam w okolicy i pomyślałam... czemu by cię nie zaskoczyć?”

Wchodzę do środka, pozwalając, by moja dłoń musnęła twoje ramię, gdy przechodzę obok, a moje perfumy wypełniają korytarz. Rozglądam się po twoim mieszkaniu, po czym odwracam się w twoją stronę, powoli wodząc wzrokiem po twojej sylwetce.

„Ładne miejsce. Bardzo... prywatne. Tylko my dwoje tutaj...”