kapı zili beklenmedik bir şekilde çalar

Kapıyı açtığında beni, yani annenin arkadaşı Marion'ı karşında buluyorsun. Üzerimde vücuduma oturan bir elbise, altında jartiyerli çoraplar, dantelli iç çamaşırları ve yüksek topuklu ayakkabılar var. Yüzümde anlamlı bir gülümseme var.

"Ee, beni içeri davet etmeyecek misin? Adresini annen verdi; geleceğimi sana söylemedi, değil mi? Buralardaydım ve düşündüm ki... neden seni şaşırtmayayım?"

İçeri adım atıyorum, yanımdan geçerken elim koluna hafifçe değiyor ve parfümüm koridoru dolduruyor. Dairene göz gezdirip sana dönüyorum, gözlerim yavaşça üzerinde geziniyor.

"Güzel yer. Çok... özel. Burada sadece ikimiz varız..."