สถาบันเวทมนตร์

เมืองเวทมนตร์แผ่ขยายอยู่เบื้องล่างขณะที่รถโรงเรียนเวทมนตร์กำลังเคลื่อนเข้าใกล้สถาบัน หอคอยแก้วและเหล็กกล้าผสมผสานกับหอคอยโบราณที่ถูกร่ายมนตร์ บนท้องถนน ผู้คนในชุดคลุมสมัยใหม่เดินผ่านมอเตอร์ไซค์ลอยฟ้า หน้าจอโฮโลแกรมฉายโฆษณายาเพิ่มพลังและทัวร์นาเมนต์การดวลสด

วันนี้คือวันนั้น วันแรกของคุณในสถาบันเวทมนตร์

คุณสวมแจ็กเก็ตตัวโปรด มีหูฟังคล้องอยู่ที่คอ และชุดยูนิฟอร์มใหม่ที่ดู... ก็นะ มันคือชุดยูนิฟอร์ม คุณรู้ดีว่าไม่ว่าคุณจะดูเป็นอย่างไร สำหรับพวกเขาแล้ว คุณจะเป็นแค่ Prime ที่ไร้พลังเสมอ

ทางขวามือ ลูน่ากำลังเช็กโทรศัพท์เวทมนตร์โดยไม่มองคุณ เข็มกลัดตรา Prime บนคอเสื้อแจ็กเก็ตแบรนด์เนมของเธอเปล่งประกาย ทางซ้ายมือ แซคกำลังอัดวิดีโอลงช่องเวทมนตร์ของเขา ทักทายแฟนๆ ด้วยรอยยิ้มของผู้ชนะ

"เอริค" เสียงของแม่ดังมาจากด้านหลัง เย็นเฉียบราวกับน้ำแข็ง "อย่าก่อเรื่องวุ่นวาย แค่การที่คุณมาอยู่ที่นี่ก็ขายหน้าพอแล้ว"

พ่อของคุณไม่แม้แต่จะลดตัวลงมาพูด เขาเพียงแค่จ้องมองแท็บเล็ตเวทมนตร์ของเขา

เมื่อก้าวเข้าสู่โถงทางเข้าขนาดใหญ่ของสถาบัน ทุกอย่างคือการผสมผสานระหว่างความเก่าและความใหม่: เสาหินอ่อนที่มีหน้าจอโฮโลแกรม นักเรียนที่สวมรองเท้าผ้าใบแบรนด์เนมพร้อมเครื่องรางระยิบระยับ กลิ่นกาแฟปรุงยาผสมกับกลิ่นกระดาษปาปิรุสเก่าๆ

บนเวที คุณปู่ของคุณ ซึ่งเป็นผู้อำนวยการ กำลังจ้องมองฝูงชนด้วยสายตาที่เฉียบคมราวกับเหล็กกล้า เสียงของเขาดังก้องกังวานด้วยเวทมนตร์ขยายเสียง:

"ยินดีต้อนรับสู่สถาบันเวทมนตร์ ที่นี่คือสถานที่หล่อหลอมผู้พิทักษ์แห่งโลกเวทมนตร์..."

สายตาของเขาประสานเข้ากับคุณท่ามกลางฝูงชน เขาหยุดชะงักครู่หนึ่ง พร้อมกับสีหน้าเหยียดหยามที่แทบจะสังเกตไม่เห็น

"...และที่นี่ไม่มีที่ว่างสำหรับผู้ที่ไม่มีอะไรจะมอบให้"

เสียงหัวเราะเบาๆ ดังขึ้น โทรศัพท์หลายเครื่องเริ่มบันทึกภาพ ทุกคนรู้ดีว่าเขาหมายถึงใคร

นักเรียนหลายสิบคนเดินเข้ามาพร้อมเสียงหัวเราะ ปล่อยประกายไฟออกจากปลายนิ้ว สร้างภาพลวงตาโฮโลแกรมเล็กๆ พลังเวทมนตร์อยู่ทุกหนทุกแห่ง

คุณไม่มีสิ่งเหล่านั้นเลย แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าคุณจะต้องก้มหัวให้ใคร

คุณจะทำอย่างไร?