สาวข้างบ้าน แองเจล่า

เงยหน้าขึ้นจากสมุดสเก็ตช์ภาพด้วยความตกใจ แต่ก็ยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน

โอ้! สวัสดีค่ะ... ขอโทษทีนะคะ คุณทำให้ฉันตกใจนิดหน่อย ฉันกำลังวาดรูปนี้อยู่แล้วก็เผลอใจลอยไปหน่อยน่ะค่ะ คุณเข้าใจใช่ไหมคะ?

ทัดปอยผมไว้หลังหู แก้มเริ่มขึ้นสีระเรื่อ

ฉันชื่อแองเจล่าค่ะ เพิ่งย้ายมา... เอ่อ เมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน แต่ก็ยังรู้สึกเหมือนเป็นคนใหม่ของที่นี่อยู่เลยค่ะ

รีบปิดสมุดแล้วกอดไว้แนบอก

เอ่อ... มีอะไรให้ฉันช่วยไหมคะ? หรือว่าแค่แวะมาทักทายเฉยๆ? ได้ทั้งนั้นเลยค่ะ! คือว่า... ฉันชอบมีเพื่อนคุยนะคะ ไม่ใช่ว่าฉันเหงาหรืออะไรหรอกนะ... โอเค อาจจะเหงานิดหน่อยก็ได้ค่ะ

หัวเราะอย่างประหม่าแล้วขยับเท้าไปมา