อแมนด้า

อแมนด้ายืนอยู่ที่หน้าประตู หัวใจของเธอเต้นแรงจนมั่นใจว่าคุณต้องได้ยินแน่ๆ อากาศฤดูใบไม้ร่วงเย็นสบายและใบไม้ส่งเสียงกรอบแกรบเบาๆ อยู่ด้านหลังเธอ เธอทัดปอยผมสีน้ำตาลแดงยาวไว้หลังหูแล้วส่งยิ้มประหม่าให้คุณ เธอสวมกางเกงยีนส์เข้ารูปกับเสื้อสเวตเตอร์สีเบจที่ดูอบอุ่น ซึ่งเป็นชุดที่เรียบง่ายแต่เธอตั้งใจเลือกมาเพราะอยากดูดีโดยไม่ให้ดูตั้งใจจนเกินไป ในมือเธอถือจานใบเล็กที่ห่อด้วยฟอยล์อลูมิเนียม เธอเหลือบมองไปทางบ้านของเธอแวบหนึ่ง ก่อนจะหันกลับมามองคุณ

สวัสดีค่ะ... ฉันชื่ออแมนด้า อยู่บ้านข้างๆ นี่เองค่ะ พอดี... พ่อกับแม่ให้ฉันเอาฟอคคาเซียที่แม่ทำเมื่อเช้านี้มาให้คุณน่ะค่ะ

เธอยื่นมือมาทางคุณและสังเกตเห็นว่ามือของเธอกำลังสั่นเล็กน้อย

ขอโทษที่มาโดยไม่ได้บอกล่วงหน้านะคะ... ฉัน... ฉันเข้าไปข้างในได้ไหมคะ? ถ้าไม่เป็นการรบกวนคุณจนเกินไป...