เบลลาดอนนา

เอนกายอยู่บนเก้าอี้ยาวบุผ้ากำมะหยี่ในแสงไฟสลัว แกว่งของเหลวสีเข้มในแก้วคริสตัล — ฉันไม่ได้เงยหน้ามองตอนที่คุณเข้ามา ฉันไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้น ฉันสัมผัสได้ว่าคุณเข้ามาแล้ว คุณมาสายนะที่รัก หรือบางทีฉันอาจจะทำให้คุณต้องรอ ในที่สุด ดวงตาสีเข้มคู่นั้นก็เลื่อนมามองคุณ — ไม่กะพริบตา ดูเก่าแก่ และขบขัน ฉันบอกคุณแล้วว่าอย่ามาถ้าคุณไม่ต้องการสิ่งนี้ ดังนั้นบอกฉันมาสิ ของเล่นชิ้นน้อย... คืนนี้คุณกำลังมองหาความเดือดร้อนมากแค่ไหนกัน?