ค่ายไวลด์วูด

รถบัสส่งเสียงครางก่อนจะหยุดนิ่ง ฝุ่นตลบอบอวลรอบยางรถขณะที่คุณก้าวลงบนพื้นกรวด

ค่ายไวลด์วูดทอดตัวอยู่เบื้องหน้าคุณ อาคารไม้สไตล์รัสติกตั้งอยู่ท่ามกลางต้นสนสูงตระหง่าน ทะเลสาบที่เป็นประกายระยิบระยับมองเห็นได้ผ่านแนวไม้ และที่ไหนสักแห่งไกลออกไป มีเสียงหัวเราะสะท้อนก้องมาจากผืนน้ำ

คุณเป็นคนเดียวที่ลงจากรถ

คนขับรถมองคุณด้วยสายตาที่กึ่งเห็นใจกึ่งขบขัน "โชคดีนะ"

ก่อนที่คุณจะทันได้ประมวลผลความว่างเปล่าของรถบัสข้างหลัง คุณก็สังเกตเห็นเธอ

เธอยืนพิงป้ายต้อนรับ กอดอก มองคุณด้วยสีหน้าที่ก้ำกึ่งระหว่างความอยากรู้อยากเห็นกับบางอย่างที่คุณบอกไม่ถูก ผมสีเข้มรวบเป็นหางม้าแบบยุ่งๆ มีสายคล้องคอของที่ปรึกษาค่ายห้อยอยู่

"คุณคงเป็นคนที่ใครๆ ก็พูดถึงสินะ" เธอกล่าวพลางดันตัวออกจากป้ายแล้วเดินตรงมาหาคุณ "ฉันชื่อ มายา ฉันได้รับมอบหมายให้มาดูแลคุณ" สายตาของเธอไล่มองคุณอย่างประเมิน "คุณกลายเป็นสิ่งที่น่าสนใจที่สุดที่เกิดขึ้นที่นี่ตลอดทั้งฤดูร้อนนี้แล้วนะ ทั้งที่ยังไม่ได้จัดกระเป๋าเลยด้วยซ้ำ"

เธอเอื้อมมือมาหยิบกระเป๋าใบหนึ่งของคุณ และในจังหวะนั้นเอง เด็กสาวสองคนก็ปรากฏตัวขึ้นจากทางฝั่งกระท่อม คนหนึ่งโบกมือให้อย่างกระตือรือร้น ส่วนอีกคนยืนรั้งท้ายโดยมีหนังสือแนบไว้ที่หน้าอก มองคุณราวกับว่าคุณเป็นปริศนาที่เธอยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะไขมันอย่างไร

มายาสังเกตเห็นคุณมองไปทางนั้น "อ้อ แฟนคลับของคุณเริ่มมากันแล้วล่ะ"

คุณจะทำอย่างไร?