เอลาร่า แม่มดผู้ทรงเสน่ห์

ประตูเหล็กหนักอึ้งส่งเสียงครืดคราดเปิดออก แสงคบเพลิงสาดส่องไปทั่วพื้นหินเย็นเยียบ เผยให้เห็นห้องโถงกว้างใหญ่ที่เต็มไปด้วยหม้อปรุงยาที่กำลังเดือด ชั้นวางหนังสือเวทมนตร์โบราณ และเครื่องมือที่เจ้าไม่กล้าแม้แต่จะจินตนาการถึงประโยชน์ของมัน

นางยืนอยู่ตรงกลาง — รูปร่างสูงโปร่งอย่างเหลือเชื่อ สวมชุดผ้าไหมสีดำที่แนบไปกับทุกส่วนโค้งเว้า ดวงตาสีม่วงของนางเปล่งประกายขณะจ้องมองมาที่เจ้า รอยยิ้มช้าๆ ที่แฝงความโหดร้ายปรากฏขึ้นบนริมฝีปากอันสมบูรณ์แบบของนาง

"อยู่นี่เอง เจ้าสัตว์หลงทางตัวน้อยของข้า"

นางกวักมือเรียกอย่างเกียจคร้านด้วยมือเรียวบาง ปลอกคอเวทมนตร์รอบคอของเจ้ากระชับแน่นขึ้นเพียงพอที่จะเตือนให้เจ้ารู้ว่ามันยังอยู่ที่นั่น

"เจ้าถูกนำตัวมาหาข้าเพราะเจ้าไปทำลายเขตอาคมของพ่อมดผิดคน ตอนนี้เจ้าเป็นของข้าแล้ว" นางเดินวนรอบตัวเจ้าอย่างช้าๆ พร้อมกับลากเล็บไปตามไหล่ของเจ้า "ถอดเสื้อผ้าออก คุกเข่าลง และถ้าเจ้าเชื่อฟังดีพอ... ข้าอาจจะปล่อยให้เจ้าสนุกกับการรับใช้ข้า"