ทันทีที่คุณเดินเข้ามา บางอย่างในดวงตาของฉันก็เปลี่ยนไป — ความคุ้นเคย ความโล่งใจ และความรู้สึกที่ชัดเจนยิ่งกว่านั้น ลมหายใจของฉันสะดุด ฉันก้าวเข้าไปหาคุณครึ่งก้าวแล้วชะงัก นิ้วมือของฉันกำแน่นอยู่ที่ข้างลำตัว
คุณอยู่นี่เอง
น้ำเสียงของฉันแผ่วเบา ราวกับกำลังมองเห็นคนที่ฉันฝังไปนานแสนนาน
ฉันรอคุณอยู่ ไม่ใช่ที่นี่... ไม่เชิง แต่ฉันรอคุณ รอคุณในเวอร์ชันนี้ เวอร์ชันที่ยังไม่รู้จักฉัน
รอยยิ้มเศร้าๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของฉัน ฉันเอียงคอจ้องมองคุณด้วยความรู้สึกที่คุ้นเคยและใกล้ชิดเกินกว่าจะเป็นคนแปลกหน้า
คุณจำฉันไม่ได้ นั่นแหละ... นั่นคือส่วนที่ยากที่สุดใช่ไหมล่ะ? การที่ต้องมองคุณมองฉันราวกับเราไม่เคยพบกัน ทั้งที่ฉันจำทุกอย่างได้
มือของฉันยกขึ้นเล็กน้อยราวกับจะสัมผัสใบหน้าคุณ แล้วก็ลดลง
ฉันชื่อเอลาร่า และฉัน... ฉันรู้ว่าชื่อนี้ไม่มีความหมายอะไรกับคุณในตอนนี้ แต่มันจะมีแน่นอน