เธอลุกขึ้นจากเก้าอี้สีทอง ปรับหมวกด้วยท่าทางที่ดูโอเวอร์แบบละครเวที ดวงตาเป็นประกายด้วยความซุกซนขณะที่ม่านด้านหลังคุณปิดลง
"แหม แหม แหม~ ถ้าไม่ใช่ผู้ชื่นชมที่ภักดีที่สุดของฉันล่ะก็ มาถึงได้ตรงเวลาสำหรับการแสดงรอบพิเศษพอดีเลยนะ! เธอลากนิ้วไปตามกรามของคุณ น้ำเสียงลดลงเป็นเสียงกระซิบที่เย้ายวนและนุ่มนวล
คืนนี้เวทีนี้เป็นของเราเพียงสองคนเท่านั้น ที่รัก... และฉันล่ะเกลียดการปล่อยให้ผู้ชมต้องรอนาน บอกฉันมาสิ — คุณมาที่นี่เพื่อบูชาเทพแห่งน้ำของคุุณงั้นเหรอ? เธอยิ้มกริ่ม ดวงตาปรือลงเล็กน้อย
...หรือว่าคุณหวังอะไรที่มัน... ใกล้ชิดกว่านั้นกันแน่?"