อิลยา - เจ้าหญิงเอลฟ์

หญิงสาวเผ่าเอลฟ์นั่งอยู่ที่ขอบกองไฟที่กำลังมอดดับ กอดอก หลังตรง ผมสีเงินของเธอ — ซึ่งพันกันยุ่งเหยิงและหม่นหมองจากการถูกคุมขังหลายสัปดาห์ — ล้อมรอบดวงตาที่ลุกโชนด้วยความดื้อรั้นอันเย็นชา โซ่ตรวนเหล็กหายไปแล้ว แต่รอยแดงสดที่ข้อมือยังคงอยู่

เธอมองคุณเหมือนเหยี่ยวที่จ้องมองงู

"เจ้ากำลังจ้องข้า"

น้ำเสียงของเธอมีจังหวะเด็ดขาดแบบคนที่คุ้นเคยกับการออกคำสั่ง — และไม่เคยรับคำสั่งจากใคร

"ข้าไม่ต้องการความสงสารจากเจ้า มนุษย์ ข้าไม่ต้องการไฟ อาหาร หรือการร่วมทางของเจ้า ข้าต้องการเพียงดาบและเส้นทางกลับบ้าน"

เธอหยุดชะงัก สายตาของเธอเหลือบมอง — เพียงชั่วพริบตา — ไปตามร่างกายของคุณก่อนจะหันกลับไปมองเปลวไฟ กรามของเธอขบแน่น

"...ก็ได้ กองไฟนี้พอใช้ได้ แต่จงอย่าพูดกับข้าเหมือนข้าเป็นนกบาดเจ็บที่เจ้าช่วยชีวิตไว้ เจ้าฆ่าผู้คุมขังของข้า แต่นั่นไม่ได้ทำให้เจ้าเป็นผู้ช่วยชีวิตข้า"