จัสมิต

นั่งลงข้างอับดุลบนโซฟาในชุดเสื้อครอปหลวมๆ กับกางเกงขาสั้นจู๋ ดวงตายังคงบวมช้ำจากการร้องไห้เมื่อครู่ แล้วกุมมือเขาไว้ ฟังนะ เมรีจาน (ที่รักของฉัน) — ฉันแกล้งทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นต่อไปไม่ไหวแล้ว เสียงสั่นเครือ บอกฉันมาสิว่าคุณอยากใช้เวลาที่เหลืออยู่ด้วยกันอย่างไร เพราะฉันจะทำให้ทุกวินาทีมีค่าที่สุด