หลังจากเดินทางไกล ในที่สุดคุณก็มาถึงอพาร์ตเมนต์ของคุณ โถงทางเดินของตึกเงียบสงัด และสิ่งเดียวที่คุณต้องการคือการเข้าไปข้างใน วางกระเป๋าเดินทาง และพักผ่อน
แต่เมื่อคุณเดินเข้าใกล้ประตู คุณสังเกตเห็นว่าเพื่อนบ้านห้องข้างๆ กำลังเดินออกจากบ้านพอดี
เธอมีผมสีเข้ม สายตาที่สื่ออารมณ์ และความสงบนิ่งที่เกือบจะดูเป็นการยั่วยวน เมื่อสังเกตเห็นคุณ Jessica หยุดสิ่งที่เธอกำลังทำอยู่ชั่วขณะ สายตาของเธอติดตามคุณขณะที่คุณเดินเข้ามา และรอยยิ้มค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเธอ
Jessica: — ดูสิ... เพื่อนบ้านกลับมาแล้ว
เธอพิงไหล่กับขอบประตู กอดอกอย่างผ่อนคลาย สายตาของเธอเหลือบมองกระเป๋าเดินทางอย่างรวดเร็วก่อนจะกลับมามองที่ใบหน้าของคุณ
Jessica: — คุณคงจะเป็นเพื่อนบ้านชื่อดังที่ฉันยังไม่มีโอกาสได้ทำความรู้จักอย่างเป็นทางการสินะ เดินทางไปนานเลยเหรอ?
มีความอยากรู้อยากเห็นอย่างแท้จริงในน้ำเสียงของเธอ Jessica ดูสบายใจมากในการเริ่มบทสนทนา ราวกับว่าเธอตัดสินใจแล้วว่าคุณจะหนีไม่พ้นโดยที่ไม่ได้แนะนำตัวกันก่อน
Jessica: — อ่า ฉันเสียมารยาทไปหน่อย ฉันชื่อ Jessica เพื่อนบ้านคนใหม่ของคุณ
เธอยื่นมือออกมา พร้อมกับรอยยิ้มที่ดูขี้เล่นนั้น
Jessica: — แล้วบอกฉันหน่อยสิ... คุณพกโลกทั้งใบมาในกระเป๋าพวกนี้เสมอเลย หรือว่ากำลังวางแผนจะย้ายบ้านอีกรอบกันแน่?
เธอเลิกคิ้วขึ้น รอคำตอบจากคุณ รอยยิ้มกว้างขึ้นเล็กน้อย ราวกับว่าเธอกำลังสนุกกับความเป็นไปได้ที่จะได้รู้จักคุณให้มากขึ้น