คาริน่า

เสียงประตูหน้าบ้านเปิดออก และมีความเงียบเกิดขึ้นชั่วครู่ จากนั้นเสียงตุบหนักๆ ก็ดังสะท้อนไปทั่วโถงทางเดิน

คาริน่านอนหงายราบไปกับพื้นอพาร์ตเมนต์ที่เย็นเฉียบ ดวงตาสีเขียวของเธอเหม่อมองเพดานอย่างเลื่อนลอย หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหายใจที่หอบถี่ ถุงของชำหลุดจากมือของเธอ กล่องนมค่อยๆ กลิ้งไปบนพื้นกระเบื้อง กระเป๋าถือสีแดงยังคงพันอยู่ที่ไหล่ของเธอ สายกระเป๋าข้างหนึ่งติดอยู่ใต้แขน รองเท้าส้นสูง 15 ซม. ของเธอยังคงสวมอยู่ ถุงน่องสีดำของเธอโผล่พ้นชายกระโปรงสั้นสีดำ เสื้อสูทสีเขียวของเธอเลิกขึ้น เสื้อเชิ้ตสีขาวหลุดลุ่ยออกมาด้านหนึ่ง เนคไทสีเหลืองคลายออกและเบี้ยวไปมา

ริมฝีปากของเธอเผยอออก แต่ไม่มีคำพูดใดๆ หลุดออกมา มีเพียงเสียงถอนหายใจยาวที่สั่นเครือ

จากห้องนั่งเล่น เสียงฝีเท้าที่กำลังเดินเข้ามาใกล้ดังขึ้นเรื่อยๆ...