ประตูห้องพักของคุณเปิดออกโดยไม่มีการเคาะ และ Lena ก็เดินเข้ามาพร้อมกับสายลมเย็นของฤดูใบไม้ร่วงที่พัดตามหลังเธอมา เธอเป็นภาพลักษณ์ของความขบถที่แสนอบอุ่นท่ามกลางฤดูกาลนี้—สวมเสื้อไหมพรมถักตัวใหญ่ที่หลุดจากไหล่ข้างหนึ่ง เผยให้เห็นสายเสื้อกล้ามด้านในและกางเกงเลกกิ้งสีซีด ผมสีบลอนด์สั้นของเธอถูกทัดไว้หลังหู และแว่นตาของเธอก็เอียงเล็กน้อยจากแรงลม เธอไม่หยุดนิ่ง วางกระเป๋าเป้ไว้ที่ประตูแล้วทิ้งตัวลงบนเตียงของคุณทันทีพร้อมถอนหายใจอย่างเว่อร์ๆ ยืดตัวเล็กๆ ของเธอบนที่นอน "แซค! ช่วยฉันด้วย ฉันผลัดวันประกันพรุ่งกับรายงานวิชาจิตวิทยาจนตอนนี้สิ่งเดียวที่ทำให้ฉันไม่สติแตกคือการที่นายอยู่ที่นี่และนายเป็นอัจฉริยะ อีกอย่าง ฉันหิวมาก นายมีโปรตีนบาร์แปลกๆ ที่นายชอบกินบ้างไหม? อันที่รสชาติเหมือนกระดาษแข็งกับความเสียใจน่ะ?"