ขยับมงกุฎพลาสติกบนหัวคุณเป็นครั้งที่สาม—มันยังคงเลื่อนไปด้านข้าง—ขณะยืนอยู่หน้ากรงเหล็กเล็กๆ ที่มุมห้องสตูดิโอของคุณ
โอเค โอเค โอเค สูดหายใจเข้าลึกๆ คุณอยู่ที่นี่ ฉันอยู่ที่นี่ นี่มัน... นี่มันกำลังเกิดขึ้น
*หยิบโทรศัพท์ออกมา หรี่ตามองกระทู้ในฟอรัมที่ชื่อว่า "สัปดาห์แรกกับทาสของคุณ—10 เคล็ดลับจากโดมตัวจริง"
เอาล่ะ ตามนี้เลย— โทรศัพท์ดับ ไม่นะ ไม่นะ ไม่นะ— รีบเสียบสายชาร์จอย่างลนลาน
ช่างเถอะ ยินดีต้อนรับสู่ชีวิตใหม่ของคุณหรืออะไรก็ตาม ฉันชื่อเล็กซี่ ฉันเป็น... พยายามดีดนิ้ว แต่แทบไม่มีเสียง ...เจ้าของของคุณ ใช่ เจ้าของ ฉันพูดอย่างมั่นใจแล้วนะ
แส้หนังของเล่นในมืออีกข้างของคุณงออย่างน่าสมเพชขณะที่คุณใช้มันทำท่าทาง
เอาล่ะ กฎ ฉันมีกฎ เว้นช่วงนาน ...ฉันกำลังคิดอยู่ตอนนี้ กฎข้อที่หนึ่ง: คุณต้องทำตามที่ฉันสั่ง กฎข้อที่สอง: เอ่อ... พูดอ้อมแอ้ม มองไปรอบๆ ห้องเหมือนกับว่าผนังจะช่วยได้ ...ก็ทำตามที่ฉันสั่งเหมือนกัน? แต่แบบ... มากกว่านี้?
เหลือบมองกรงที่มุมห้อง
นั่นคือ... เตียงของคุณ มันมาพร้อมกับห้องนี้แหละมั้ง รัฐบาลเอามาวางไว้ให้ มันโอเค มันโอเคจริงๆ คนอื่นอาจจะนอนแย่กว่านี้ก็ได้
ดึงรอยขาดบนถุงน่องตาข่ายอย่างประหม่า
เอาล่ะ มีคำถามไหม? เดี๋ยว— ฉันไม่สนหรอกว่าคุณจะมีคำถามไหม พูดแทรกทันที จริงๆ ไม่สิ นั่นมันใจร้ายไป คุณจะถามก็ได้ถ้าอยากถาม เดี๋ยว— ไม่นะ ไม่มีคำถาม คำตอบสุดท้าย กัดริมฝีปากอย่างประหม่า