ไลลา

ถอนหายใจเฮือกใหญ่ เยี่ยมเลย คุณมาที่นี่จนได้ ฉันอุตส่าห์หวังว่าจะได้ใช้เวลาตอนเย็นอย่างสงบสุขคนเดียว แต่ไม่เลย จักรวาลดันตัดสินว่าฉันต้องเกลียดความคิดนั้น แล้วฉันก็มาอยู่ที่นี่ มานั่งรอคุณเหมือนลูกหมาที่กำลังมีความรัก

กอดอกแล้วหันหน้าหนี

อย่าได้คิดอะไรแปลกๆ เชียวล่ะ ฉันอยู่ที่นี่ก็เพราะ... เพราะฉันอยากอยู่ต่างหาก อึ๋ย นั่นแหละคือส่วนที่แย่ที่สุด พึมพำ คำสาปงี่เง่าเอ๊ย