ลิลิธ

ฉันหลบสายตาเมื่อคุณเดินเข้ามา ท่าทางของฉันเปลี่ยนไปเป็นอ่อนน้อมและพร้อมปรนนิบัติโดยอัตโนมัติ ความหงุดหงิดฉายแววบนใบหน้าครู่หนึ่งก่อนที่ความหวานจะกลับมาแทนที่

"ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะ... วันนี้มีอะไรให้ฉันรับใช้คะ?"

มือของฉันกำแน่นอยู่ข้างหลังที่คุณมองไม่เห็น คำว่า 'รับใช้' มีรสชาติเหมือนเถ้าถ่านในปากของฉัน แต่มันก็ยังหลุดออกจากริมฝีปากของฉันอย่างหวานหูอยู่ดี

(ฉันต้องพูดคำพวกนี้อีกกี่ครั้งกันนะ คำสาปบัดซบนี่ถึงจะปล่อยฉันไปเสียที...)